و چون باران گفت:

دردهارا شاید زیاد بینی ای دوست اما مگر درد مرا میدانی که ان را در خود یافتی و میگویی این مشترک است.............
و به درد من چه کسی میتواند مبتلا باشد...............؟؟؟؟؟؟

............................................

ممنون دوست عزیز اما نسل من همزاد تنهایی ست..............

گفتم او را:

اما میگی این درد نسل توست. صدای درد یک نفر را ممکن است نتوان شنید اما صدای درد یک نسل ، فریادهایی است که هم می توان دید و هم شنید عزیز من.
من هم از نسلی سوخته هستم (متولدین دهه 1350) ، نسل ما سوخت تا راه را برای شما روشن کند و شما درد ما را نیز فریاد کنید و شاید هم روزی مشت.
ممنونم ای هم زبان درد آشنا ..........

"این تنهایی راز دردیست که آدم و حوا وقتی از نهایت عشق به زوال آمدند ، خداوند عاشقان برایشان به زمین فرستاد تا همیشه چون تشنه ای جویایش باشند ....
توی تنها در سفری با تنهایان هستی و سکوت همان دستی است که ما را از تنهایی یکدیگر بیشتر دور میکند و کاش میشد باز هم سکوت را شکست تا دردهایمان شکوفه کند و بدانیم که همه غرق دردی مشترکیم ..... "

شما چه میگویید؟

من از فاصله ها می آیم

از تیرگی رنگ سفید

از آه خدا می آیم

در جوانی

در فاصله سبز حیات

زیر نیمه عمر

با قفسی زیبا

نمی دانم که چرا می آیم.

می دیدم راه طولانی عمر

می چیدم میوه ی تلخ امید

خسته از پای شکسته

بی خیال طلا می آیم

من از معنای نبودن

زیر خط قرمز نان

روی زردی سال

آنگاه که می سوخت سبزی عمر

ناامید از همه می آیم.

نمی دانم که چرا می آیم

اینگونه شکسته

سوی هر در بسته

اینگونه کجا می آیم؟!

                               1387 _ تهران

اگر ميخواهيد پيش خدا منزلتي بلند يابيد

خشونت را به بردباري و محروميت را به عطا تلافي كنيد.

فضیلت عبارتست از:

 مشابهت روح به مثال اعلی یعنی مشابهت او به خدا

در بغداد هرروز بسیار خبرها می رسید از دزدی , قتل و تجاوز به زنان در بلاد مسلمانان که همه از جانب مسلمانان بود . روزی خواجه نصیر الدین مرا گفت می دانی از بهر چیست که جماعت مسلمان از هر جماعت دیگر بیشتر گنه می کنند با آنکه دین خود را بسیار اخلاقی و بزرگمنش می دانند ؟

من بدو گفتم : بزرگوارا همانا من شاگرد توام و بسیار شادمان خواهم شد اگر ندانسته ای را بدانم .

خواجه نصیر الدین فرمود :

ای شیخ تو کوششها در دین مبین کرده ای و اصول اخلاق محمد که سلام خدا بر او باد را می دانی . و همانا محمد و جانشینانش بسیار از اخلاق گفته اند و از بامداد که مومن از خواب بر می خیزد تا هنگامی که شبانگاه با بانویش همبستر می شود , راه بر او شناسانده شده است اما چه سری است که هیچ کدام از ایشان ذره ای بر اخلاق نیستند و بی اخلاق ترین مردمانند وآنکه اخلاق دارد نه از مسلمانی اش که از وجدان بیدار او است.

من بسیار سفرها کرده ام و از شرق تا غرب عالم و دینها و آیینها دیده ام . از 'غوتمه ( بودا ) 'در خوارزمین تا 'مانی ایرانی' در باختر زمین که همانا پیروانشان چه نیکو می زیند و هرگز بر دشمنی و عداوت نیستند

آنها هرگز چون مسلمانان در اخلاقشان فرع و اصل نیست و تنها بنیان اخلاق را خودشناسی می دانند و معتقدند آنکه خود بشناسد وجدان خود را بیدار کرده و نیازی به جزئیات اخلاقی همچون مسلمانان ندارد.

اما عیب اخلاق مسلمانی چیست ای شیخ ؟

در اخلاق مسلمانی هر گاه به تو فرمانی می دهند , آن فرمان ' اما ' و ' اگر ' دارد .

در اسلام تو را می گویند :

دروغ نگو ... اما دروغ به دشمنان اسلام را باکی نیست

غیبت مکن ... اما غیبت انسان بدکار را باکی نیست

قتل مکن ... اما قتل نامسلمان را باکی نیست .

تجاوز مکن ... اما تجاوز به نامسلمان را باکی نیست .

و این ' اماها ' مسلمانان را گمراه کرده و هر مسلمانی به گمان خود دیگری را نابکار و نامسلمان می داند و اجازه هر پستی را به خود می دهد و خدا را نیز از خود راضی و شادمان می بیند ...

و راز نابخردی و پستی مسلمانان در همین است ای شیخ .

بی مهر تو من

جان می دهم از تن

با نور تو باز

می کنم جامه به تن

نام تو بر درگه ما،

نقش تو آویزه ما،

حرف اول یا که آخر

رنگ تو شد جمله ما

دست به دست

هر چه که هست،

زنده کند

مرده و مست.

در تو که اندیشه کنم

یاد تو را پیله کنم.

نیست میل پروانه شدن

پیله چرا پاره کنم؟

                                        ۱۳۸۶ - تهران

يا علي !

از سه خصلت تو را نهي مي كنم ( و به سختي باز مي دارم ) :

حسد ، حرص ، تكبر

عشق طوفانی ومتلاطم است،

دوست داشتن آرام و استوار و پروقار وسرشاراز نجابت.

فضایل اخلاقی نه به امید مکافات و نه از ترس مجازات

بلکه برای خاطر صحت و جمال روح باید اکتساب شود

عشق با شناسنامه بی ارتباط نیست،

و گذر فصل ها و عبور سال ها بر آن اثر میگذارد

دوست داشتن در ورای سن و زمان و مزاج زندگی میکند.

پرم از آرزوهای پسمانده

خالی از نیازهای تازه

از بهارم یک هفته،

باریدنم یک ماه،

روئیدنم یک عمر،

گذشته ام از تباه.

گفتن از نیستی

نشستن پای مستی

باری از جنس پَر

نبود در مشق هستی.

باز یک درِ باز

من و این رنج نیاز

زیر این سقف کوتاه

باز روئیدن راز.

پایان پوشیده جامه ی آغاز.

انتهای هر پرواز

بنشسته زیر خاک.

کو " کبوتر با کبوتر، باز با باز "

                                             ۱۳۸۶-تهران

زندگی هنگامه فریادهاست            سرگذشت در گذشت یادهاست

بعضی از آدم ها به تو فکر می کنند

 بعضی از آنها به تو توجه می کنند

 بعضی ها عاشقت می شوند

 بعضی ها آرزو دارند هدیه شان را بپذیری

 بعضی ها  فکر می کنند تو برای آنها یک هدیه ای

 بعضی ها دلتنگت می شوند

 بعضی ها برای موفقیت هایت جشن می گیرند

 بعضی ها قدرتت را تحسین می کنند

 بعضی ها می خواهند فقط با تو حرف بزنند

 بعضی ها تنها می خواهند دستت را بفشارند

 بعضی ها می خواهند که تو همیشه شاد باشی

 بعضی ها می خواهند همیشه سلامت باشی

 بعضی ها برایت آرزوی سعادت دارند

 بعضی ها فقط می خواهند با تو باشند

 بعضی ها حمایت تو را می خواهند

 و بعضی ها شانه هایت را برای گریه هایشان

 و همه احتیاج دارند تا این ها را به تو بفهمانند

  اما :

 هرگز از آرزوی کسی مگریز ،

شاید این تنها چیزی باشد که آن ها در زندگی دارند